Кімнің есінде, кассетадағы таспа шатасып қалса, оны қолмен қайта орайтын едік. Кейде арнайы құрал іздемей-ақ, қаламның көмегіне жүгінетінбіз. Бір шеті үзіліп кетсе, желімдеп немесе жіңішке таспамен жалғап, қайта тыңдауға тырысатынбыз.
Магнитофонға кассетаны салып, сүйікті әнді күтетінбіз. Әннің дәл қай жерінде басталатынын жатқа білетін кездер де болды. Радиодан ұнаған ән шыға қалса, жазып алуға асығып, жүргізушінің сөзін естіп қалсақ, іштей ренжитінбіз.
Қазір қалаған әнді бір сәтте тауып тыңдай аламыз. Ал ол кезде бір әнге жетудің өзі кішкентай бір оқиға еді.
Кейін сол кассеталарды қайта тыңдағанда, әуеннен бұрын өткен уақыттың даусы естілетін.
