Әлем драматургиясының жауһары саналатын Уильям Шекспирдің «Гамлет» трагедиясында Гертруда бейнесі ерекше орын алады. Көпшілік оны күйеуі қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Клавдийге тұрмысқа шыққан әйел ретінде қабылдап, оның әрекеттерін сатқындық деп бағалайды. Алайда бұл кейіпкерге тереңірек үңілсек, оның тұлғасы әлдеқайда күрделі екенін байқаймыз.
Гертруда – ең алдымен ана. Оның барлық әрекетінің түп-төркінінде ұлы Гамлеттің амандығына деген алаңдаушылық жатыр. Сарайдағы саяси тұрақсыздық, билік үшін күрес және жалғыз ұлын қорғау қажеттілігі оны ауыр таңдау жасауға мәжбүр етеді.
Кейбір режиссерлік интерпретацияларда Гертруда өмірінде үлкен физикалық және психологиялық сынақтарды бастан өткерген әйел ретінде қарастырылады. Жалғыз мұрагерді дүниеге әкелгеннен кейін оның денсаулығы әлсіреп, өмірге деген көзқарасы өзгеруі мүмкін. Мұндай жағдай кейіпкердің ішкі күйзелісін, жалғыздығын және өмірден тірек іздеуін тереңірек түсіндіруге мүмкіндік береді.
Трагедияның басында көрермен оны жеңілтек әрі өз пайдасын ғана ойлайтын адам ретінде қабылдауы мүмкін. Бірақ оқиға өрбіген сайын оның әрекеттерінің астарында қорқыныш, шарасыздық және өмір сүруге деген ұмтылыс жатқанын аңғарамыз. Сондықтан Гертруданы біржақты бағалау қиын. Ол – әрі ана, әрі патшайым, әрі өз қателіктерімен өмір сүріп жатқан адам.
Гертруда бейнесінің құндылығы да осында. Ол ақ пен қараға бөлінбейтін, жақсы мен жаманның арасында өмір сүретін күрделі тұлға. Сондықтан да бұл кейіпкер бүгінгі көрермен үшін де өзекті әрі қызықты болып қала береді.
