Жаңа ғасыр театрының дүниеге келуінің өз заңдылығы бар

Мәселен, ХХ ғасырдың басында Константин Станиславский мен Всеволод Мейерхольд ұсынған режиссерлік жүйелер классикалық театрдың шеңберін бұзып, сахна тілін түбегейлі жаңартты; Бертольт Брехт эпикалық театр арқылы көрерменді ойландыруды басты мақсатқа айналдырды; Антонен Артоның қатыгездік театры сахнаны эмоциялық әрі психологиялық әсер алаңына айналдырды. Бұл құбылыстардың барлығы шығармашылық өмірдің де өз ырғағы болатынын дәлелдейді: бір кезеңде қалыптасқан форма ескіреді, ал оның орнына уақыт талабына сай жаңа эстетика мен жаңа сахналық тіл келеді. Демек, әрбір жаңа театр — белгілі бір тарихи сәттің емес, ұзақ шығармашылық ізденістер мен қоғамдық қажеттіліктің нәтижесі.