Қалибек Қуанышбаев атындағы Қазақ ұлттық музыкалық драма театрының 35 жылдық мерейтойы аясында «Театрлық жазбалар» айдарын бастаймыз. Бұл – сахнада ғана емес, уақыттың өзінде із қалдырған тұлғалар туралы сырлы әңгімелер сериясы.
Айдардың алғашқы кейіпкері – театрдың көркемдік жетекшісі, Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері, режиссер Гүлсина Бақытжанқызы Мирғалиева.
Өнер мен тағдыр тоғысқан жол
Гүлсина Мирғалиева 1975 жылы Ресей Федерациясының Самара облысында дүниеге келген. Өнер жолын таңдауы – кездейсоқ шешім емес, тағдырлы бетбұрыс. Ол Т.Жүргенов атындағы Қазақ ұлттық өнер академиясында білім алып, режиссерлік мектептің тереңінен сусындады.
Шығармашылық жолын Көкшетау театрында бастап, кейін Маңғыстау облыстық музыкалық драма театрында ұзақ жылдар бойы көркемдік жетекші әрі бас режиссер ретінде қызмет етті. Бұл кезең – оның режиссерлік қолтаңбасы айқын қалыптасқан, батыл ізденістер мен көркемдік серпілістерге толы уақыт болды.
Оның «Ревизор», «Конвейер», «38 немесе Қарақұрт», «Перзентхана», «Зілзала», «Гамлет» секілді қойылымдары республикалық және халықаралық деңгейде жоғары бағаланып, түрлі марапаттарға ие болды.
2024 жылдан бастап ол Қаллеки театрының көркемдік жетекшісі қызметін атқарып келеді.
Қаллеки – шексіз мүмкіндік кеңістігі
Режиссер үшін театр – тек жұмыс орны емес, тірі организм.
Оның айтуынша:
Бұл театр – шексіз таланттың ордасы. Мұнда кез келген күрделі шығарманы сахналауға мүмкіндік бар. Себебі ұжымда қуатты шығармашылық құрам, терең интеллект пен еркін ой бар.
Гүлсина Мирғалиева театрдағы ең үлкен құндылықтың бірі ретінде ұрпақтар сабақтастығын атап өтеді. Аға буын мен жас толқын арасындағы ішкі мәдениет, өзара мейірім мен сенім – театр рухының негізі.
Сахна – ішкі философия кеңістігі
Режиссер үшін сахна – тек көрініс емес, ой айту алаңы.
Сахна – менің ойымның мінбері. Бұл – менің ғана емес, драматургтердің де ойы мен мұраты тірілетін кеңістік.
Ол әр спектакльде актердің табиғи болмысын, ішкі сұлулығын ашуды басты мақсат санайды.
Актер – сахнаның жаны. Сол жан толық ашылған сәтте ғана сахна өзінің шынайы биігіне көтеріледі.
Режиссер бақыты
Гүлсина Мирғалиева үшін режиссер бақыты – жалғыз жетістік емес, ортақ шығармашылық.
Режиссер бақыты – талантты адамдармен кездесуде. Дарынды актер, сезімтал суретші, терең ойлы композитор, пластика тілін меңгерген хореограф – бәрі біріккенде ғана өнер туады.
Тағдырды өзгерткен таңдау
Оның өміріндегі ең шешуші сәт – өнер академиясының табалдырығын аттаған күні.
Сол сәттен бастап өнер – оның тағдырына айналды.
Ал алғашқы үлкен толқыныс – Семейдегі Абай театрының сахнасының алдында тұрған сәт:
«Мен арманымның алдында тұрмын» деген ой – менің өмірімдегі ең маңызды сезімдердің бірі болды.
Болашаққа сенім
Қаллеки театры туралы сөзінде режиссер ерекше сеніммен сөйлейді:
Біз қазір өз мүмкіндігіміздің кемел кезеңіне келдік. Әлемдік классиканың кез келген биігі бізге жат емес.
Бұл сенім – тек сөз емес, бүгінгі репертуардан да айқын көрінеді. «Қарагөз», «Парасат майданы», «Шолпанның күнәсі» сияқты қойылымдар театрдың жаңа кезеңін айқындап отыр.
Гүлсина Мирғалиева үшін театр – мамандық емес. Театр – өмір.
Ал сахна – сол өмірдің ең шынайы, ең қатал әрі ең әдемі көрінісі.
