Мұхтар Омарханұлы Әуезовтің есімі қазақ әдебиетінің тарихында мәңгілікке жазылған. Алайда ұлы жазушының өміріндегі жеке тағдырлар мен адами қарым-қатынастар да өз алдына бір дәуірдің шежіресі іспетті.
Сол шежіренің маңызды кейіпкерлерінің бірі – Фатима Ғабитова. Ол 1903 жылы Жетісу өңіріндегі Қапалда дүниеге келген. Білімге құштар Фатима қыздарға арналған орыс мектебінде, татар медресесінде білім алып, кейін филология саласында еңбек етті.
Фатима Ғабитованың тағдыры қазақтың үш бірдей ірі тұлғасымен байланысты болды. Алғашқы жары – ағартушы Біләл Сүлеев, кейін қазақ поэзиясының классигі Ілияс Жансүгіров болды. 1937 жылғы саяси қуғын-сүргін жылдары Жансүгіров атылып, Фатима «халық жауының әйелі» ретінде ауыр кезеңдерді бастан өткерді.
Кейінгі жылдары Мұхтар Әуезов пен Фатима Ғабитованы жақындастырған ортақ нәрсе – әдебиетке, мәдениетке және ұлт тағдырына деген жауапкершілік еді. Әуезов қуғын-сүргін құрбандарының отбасына қамқорлық танытып, Фатиманың балаларына әкелік жанашырлық көрсетті. Уақыт өте келе олардың арасы жақындасып, отбасылық одаққа ұласты.
Бұл кезең Мұхтар Әуезовтің шығармашылық тұрғыдан кемелденген шағымен тұспа-тұс келді. Жазушының «Абай жолы» эпопеясы дүниежүзілік деңгейде мойындалып, қазақ әдебиеті жаңа биікке көтерілді. Ал Фатима Ғабитова оның жанындағы сенімді серіктерінің бірі болды.
Фатима Ғабитованың күнделіктері мен хаттары кейін қазақ зиялыларының өмірін зерттеудегі маңызды тарихи дереккөздердің біріне айналды. Сол арқылы ХХ ғасырдың алғашқы жартысындағы қазақ руханиятының көрнекті өкілдері туралы көптеген құнды мәліметтер сақталып қалды.
Мұхтар Әуезов пен Фатима Ғабитованың тағдыры – махаббаттың ғана емес, ұлт зиялылары бастан кешкен күрделі тарихи кезеңнің де көрінісі. Бұл екі тұлғаның өмір жолы қазақ мәдениеті тарихындағы ерекше парақ болып қала береді.
