Қазақ киносы әр кезеңде қоғамның рухани айнасы бола білді. Бір уақытта ұлттық кино әлемдік фестивальдерде мойындалып, жаңа режиссерлер мен ерекше авторлық қолтаңбалар пайда болған еді. Алайда соңғы 5–6 жыл көлемінде отандық кинода бұрынғыдай серпіліс байқалмайды.
Қазіргі таңда кино нарығында жеңіл комедиялар мен бір-біріне ұқсас жобалар көбейіп кетті. Көп фильмдер көрермен жинауға бағытталғанымен, көркемдік тереңдік пен жаңа идея жетіспейді. Әсіресе балалар киносы, жасөспірімдер драмасы, психологиялық немесе әлеуметтік тақырыптар сирек қозғалады.
Шығармашылық тоқыраудың бірнеше себебі бар. Біріншіден, кино өндірісінде тәуекелге барудан қорқу байқалады. Продюсерлер мен авторлар көбіне қаржылық табыс әкелетін дайын формулаларға сүйенеді. Екіншіден, жаңа сценарий мен тың драматургия мәселесі сезіледі. Үшіншіден, көркем киноға қарағанда коммерциялық өнімге сұраныс жоғары болып тұр.
Соған қарамастан, қазақ киносының болашағына сенім бар. Өйткені талантты жастар, мықты театр мектебі, айтылмай жатқан тағдырлар мен ұлттық болмысқа негізделген үлкен тақырыптар әлі де жеткілікті. Киноға жаңа көзқарас, батыл ізденіс және шынайы әңгіме қажет.
Қазақ киносы тоқыраудан шығуы үшін ең алдымен шығармашылық еркіндік пен жаңа толқынның келуі маңызды.
