Із
Өткен күннің күлкісі еді риясыз,
Бала шақты қимай-қимай қиясыз.
Жылдар-жылдар жамау-жамау мұң болып,
Санаңызға жыр жазады сиясыз…
Өткен күнді жаныңыздан өшірмей,
Көңіліңнің көктемдерін көшірмей.
Күндер-күндер күрең-күрең мұң болып,
Көкірегіңде толқып жатыр Есілдей…
Өткен шақтан өмір көріп алаңсыз,
Арманыңмен арпалыстың амалсыз.
Айлар-айлар ауыр-ауыр ой болып,
Өзіңізді қайдан іздеп табарсыз…
Өткен сәтте өңің қалып әжімсіз,
Қалай қарай бет бұрдыңыз қазір сіз?
Ойлар-ойлар құлаш-құлаш жыр болып,
Келер күнге көз саласыз тағы үнсіз…
14:14
03.08.2018
Автор: Мирас Әбіл (Мих)
